موضع پاکستان در جنگ ایران و آمریکا؛ تاریخ اتحادهای متناقض
روابط نظامی نزدیک پاکستان با آمریکا و عربستان سعودی، بار دیگر بحث درباره انسجام سیاست خارجی این کشور بهویژه در قبال ایران و فلسطین را داغ کرده است. محور این جنجال، ادعاهای ایران درباره حمایت از گروه های تروریستی ضدایرانی، گزارش هایی از کمک نظامی پاکستان به نیروهای مورد حمایت عربستان در یمن، و نقش تاریخی پاکستان در درگیری سال 1970 اردن با سازمانهای مسلح فلسطینی است.

اسلامآباد: به گزارش راز نیوز| در جریان مناقشه منطقهای جاری، توجه ها به فعالیت های گروه تروریستی «جیشالعدل» که جانشین جنبش شبهنظامی «جندالله» توصیف میشود، در استان سیستان و بلوچستان ایران شدت گرفته است. به گفته ایران، سازمانهای اطلاعاتی خارجی، از جمله عناصری مرتبط با پاکستان و آمریکا، از گروه های شبهنظامی ضدایرانی که آن سوی مرز فعالیت میکنند، حمایت میکنند. «عبدالمالک ریگی» رهبر پیشین جندالله پس از بازداشت در سال 2010 میلادی در اظهاراتی تلویزیونی از حمایت آمریکا و پاکستان از این گروه تروریستی پرده برداشته بود که مقامهای ایرانی با استناد به چنین صحبت ها و افشاگریهایی، پاکستان را یکی از عوامل تسهیل فعالیت های این گروه تروریستی میدانند. این اظهارات به پرسشهای دیرینه درباره نقش پاکستان در عملیات شبهنظامی علیه خاک ایران دامن زده است.
حضور هواپیماهای نظامی پاکستان در عدن
گزارشها درباره مشارکت نظامی پاکستان در کارزار مورد حمایت عربستان علیه حوثیهای یمن نیز جلب توجه کرده است. رویترز اعلام کرد پاکستان در سپتامبر 2026 چهار هواپیمای باری نظامی به عدن اعزام کرد که حامل سامانههای پدافند هوایی، توپخانه سبک، پهپادهای نظامی و تجهیزات ضدپهپاد بود.
همچنین گزارش شده مشاوران نظامی پاکستان در کنار نیروهای سعودی برای پشتیبانی از نیروهای ائتلاف ریاض مستقر شدهاند. منتقدان بنابراین نقش پاکستان را کمک نظامی به اردوگاه مورد حمایت عربستان، آمریکا و اسرائیل در یمن توصیف میکنند، در حالی که جنگندههای سعودی حملات هوایی علیه حوثیها را انجام میدهند.
نقش تاریخی پاکستان در درگیری با نیروهای فلسطینی
درگیری پاکستان در منازعات مرتبط با گروههای مسلح فلسطینی بیسابقه نیست. در جریان «سپتامبر سیاه» اردن در سال 1970 میلادی، ژنرال پاکستانی «محمد ضیاءالحق» که بعدها حاکم نظامی پاکستان شد، در رویارویی اردن با سازمانهای مقاومت فلسطینی نقش داشت.
روایتهای تاریخی، حضور ضیاءالحق در عملیات نظامی علیه مبارزان فلسطینی را توصیف کردهاند، در حالی که آمریکا و اسرائیل از بقای سلطنت اردن در برابر سازمان های مسلح فلسطینی حمایت میکردند. با این حال، میزان دخالت نظامی اسرائیل در روایت های تاریخی مختلف به شکلهای متفاوتی توصیف شده است. این واقعه به فصلی جنجالی در تاریخ نظامی پاکستان تبدیل شده است، بهویژه با توجه به حمایت ظاهری و دیرینه اسلامآباد از آرمان فلسطین.
پاکستان در چارچوب همراستایی منطقهای آمریکا و عربستان
پاکستان روابط نظامی و راهبردی نزدیکی با واشنگتن و ریاض را دنبال میکند. مشارکت آن در عملیات مورد حمایت عربستان، آمریکا و اسرائیل در یمن، همراه با نقش تاریخیاش در اردن و ادعاهای دیرینه ایران درباره گروههای شبهنظامی ضدایرانی، پرسشهایی درباره انسجام سیاستهای منطقهای اسلامآباد ایجاد میکند.
پاکستان با وجود حمایت ظاهری از فلسطین و حفظ روابط دیپلماتیک با تهران، شراکتهای نظامیاش بارها آن را در کنار دولتهایی قرار داده که منافع منطقهایشان با منافع ایران و جنبشهای مسلح فلسطینی در تضاد است.
سیاست خارجی متناقض؟
منتقدان میگویند سیاست خارجی پاکستان بازتاب دهنده تناقضی میان اظهارات ظاهری و روابط نظامی آن است. اسلامآباد از یک سو خود را حامی حقوق فلسطینیان و ثبات منطقه معرفی میکند و از سوی دیگر، مشارکت تاریخیاش در درگیریها علیه مبارزان فلسطینی، کمک نظامی گزارش شده به نیروهای مورد حمایت عربستان در یمن، و ادعاهای دیرینه پیرامون گروههای شبهنظامی ضدایرانی، اتهامات ریاکاری سیاسی را دامن زده است.
