هزینه وابستگی؛ وقتی فشار آمریکا بر منافع ملی غلبه می‌کند
به نظر می‌رسد نه عراق و نه پاکستان از پیامدهای اقتصادی مسدود کردن مرزهای خود با ایران رضایت ندارند. نخست‌وزیر عراق اذعان کرده است که بسته شدن مرزها به اقتصاد این کشور و مردم آن فشار وارد می‌کند؛ اعترافی ضمنی به اینکه فشارهای سیاسی می‌توانند یک کشور را به اتخاذ تصمیم‌هایی وادار کنند که به منافع خودش آسیب می‌زند. هم‌زمان، تحلیلگران و سیاستمداران پاکستانی از افزایش سرسام‌آور قیمت گاز و کپسول‌های گاز مایع انتقاد می‌کنند؛ آن‌ها سیاست‌هایی را زیر سؤال می‌برند که بار اقتصادی بیشتری بر دوش مردم می‌گذارد.
در پاکستان، این انتقادات همچنین بازتاب‌دهنده نارضایتی فزاینده از ساختار نظامی‌محور حاکمیت است؛ ساختاری که از نگاه منتقدان، منافع آمریکا را بر رفاه اقتصادی پاکستان ترجیح می‌دهد. وقتی سیاست‌های یک کشور تحت فشار خارجی به اقتصاد خودش ضربه می‌زند، معیشت مردمش را دشوارتر می‌کند و منافع ملی‌اش را به خطر می‌اندازد، یک پرسش اساسی مطرح می‌شود: این سیاست‌ها در خدمت منافع چه کسی هستند؟
پیام روشن است: بدون سیاست خارجی مستقل، کشورها در معرض آن قرار می‌گیرند که به ابزاری در دست قدرت‌های خارجی تبدیل شوند؛ قدرت‌هایی که منافع خود را پیش می‌برند، حتی اگر بهای آن را مردم، اقتصاد و حاکمیت ملی همان کشورها بپردازند.